tag:blogger.com,1999:blog-52770340981928282512011-08-16T04:32:51.973-07:00เรื่องราวความรักของเด็กชายต้องเผชิญโลกกว้างเพียงลำพังนายตู้เย็นhttp://www.blogger.com/profile/05715214625613718130noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-5277034098192828251.post-29974023833803285842011-08-16T03:52:00.000-07:002011-08-16T03:52:18.722-07:00การ<i>เดินทาง</i> เชื่อว่าหลายๆคน ชอบ<b><i><u>การเดินทาง&nbsp;</u></i></b><div>ชีวิต นั้น<b>แสนสั้น</b> ...&nbsp;</div><div>จงใช้ชีวิตให้คุ้มค่า อย่าหยุด หากคุณหยุด ก็เหมือนกับการปล่อยชีวิตร่วงโรยไปกับกาลเวลา...</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ผมรักการเดินทาง การเดินทาง ก็เหมือนการใช้ชีวิต</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp;ตั้งแต่ผมยังจำความได้ เมื่อผมยังเด็ก ผมไม่ชอบการเดินทางเอาเสียเลย</div><div>&nbsp; &nbsp;เดินทางเมื่อไหร่ ต้องทำให้ผมอดอาเจียนไม่ได้ จนผมได้ฉายาไอ้ขี้เมา [เมารถ ไม่รู้ เหมือนกันว่า ตั้ง &nbsp; &nbsp;ฉายาให้เด็กอายุ ราวๆ 3-5 ขวบ ได้ไม่เข้ากับวัยเหลือเกิน เหมือนจะตั้งเผื่อโต อุ๊ย !! ไม่ใช่ &nbsp;55 ] แต่แปลกผมมักจะอาเจียนเฉพาะ รถยนต์ เท่านั้น นั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางในวัยเยาว์ของผม..</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;การอาเจียนนั้น ทำให้ผมหมดความสนุกไปกับการเดินทางในแต่ละครั้ง ครั้งแล้วครั้งเล่าจนผมชินชากับการเดินทางเสียแล้ว</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ผมเคยมี&nbsp;<b><i>ความฝัน</i>&nbsp;</b>อยากไปเที่ยวหลายที่่เหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็น ประเทศ ญี่ปุ่น เยอรมัน อังกฤษ สหรัฐอเมริกา แต่ถึงตอนนี้ ก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเชยชมซักที</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เพื่อนๆเคยเดินทางโดย <b><u><i>ร.ฟ.ท </i></u>&nbsp;</b>รึเปล่า ? หากใครรักการเดินทางแล้วละก็ ไม่ควรพลาดด้วยประการใดๆทั้งสิ้น &nbsp;ครบทุกรส เปรี้ยว หวาน เผ็ด เค็ม มัน &nbsp;หากจะให้ถึงที่สุด เดินทาง "คนเดียว"</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; คนเดียว คำนี้ มันช่างดูเหงาเหลือเกิน &nbsp;แต่ผมคิดว่ามันเหมือนกับการเผชิญกับอะไรบางอย่างที่เราไม่รู้ เพียงลำพัง ฟังดูแล้ว ก็น่าตื่นเต้นดีนะ &nbsp;</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;เมื่อวัน<b>ปิดเถอมเล็ก</b>มาถึง วันที่ใครหลายๆคน ต่างเฝ้าคอย เชื่อว่า หลายๆคนก็คิดเช่นนั้น ผมได้วางแผนจะเดินทางไปกรุงเทพ เพียงลำพัง เมื่อคิดได้ ก็ปั่นจักรยานสุดรักไปสถานีรถไฟด้วยความไวต่ำ เนื่องจาก จักรยานนั้นผ่านอะไรกับผมมาเยอะ ไม่ว่า จะ หนี สุนัข [หมา] ถ้าหากใคร &nbsp;เคยโดนสุนัขไล่แล้ว &nbsp;ก็จะรู้ว่ามันตื่นเต้นแค่ไหนกัน เมื่อครั้งวัยเยาว์ ถือว่าเป็นเด็กซนคนหนึ่ง แต่ไม่ถึงกับออกนอกลู่นอกทาง ซึ่งความซนนั้น ทำให้ผมมีบาดแผลเยอะมาก เล่ามาซะยาวเหมือนจะออกนอกเรื่องไปไกล เอ้า !! &nbsp;กลับมาเข้าเรื่องดีกว่า เมื่อผมจองตั๋วได้เรียบร้อยแล้ว เดินทางกลับบ้าน ลืมบอกไปว่าบ้านผมนั้นอยู่ จ. ลำปาง ซึ่งบ้านกับสถานีรถไฟนั้นห่างกัน ราวๆ 20 กิโลเมตร [ไกลจัง = = "] ซึ่งระยะทางนั้นก็ไม่อาจขวางกั้นความตั้งใจอันแรงกล้าของผมได้ &nbsp;</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่่นตั้งแต่ ตี 3 เนื่องจากความตื่นเต้นที่่จะเดินทางคนเดียว เด็กชายตัวเล็กๆ ผิวคล้ำ ผอมแห้ง ใส่แว่นหนาเตอะ ที่ต้องเดินทางเผชิญโลกกว้างในวัยย่าง 15&nbsp;</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>สถานีรถไฟ </b>ปู๊น น ปู๊น น !!...</div><div>เวลา &nbsp;8 .30 &nbsp;ผมเดินทางมาถึง สถานีรถไฟพร้อมจักรยานแสนรัก ด้วยความอิดโรย เนื่องจากคำนวนเวลาการเดินทางผิด &nbsp;จริงๆแล้ว รถไฟออก 8.00 แต่วันนั้น &nbsp;โชคดีของผม เนื่องจากรถไฟมาช้าเนื่องจากมีเหตุขัดข้องทางเทคนิคนิดหน่อย &nbsp;ทำให้ผมรอดจาก การตกรถไฟไป ไม่งั้นมีหวัง ต้องอดเดินทางเป็นแน่</div><div><br /></div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5277034098192828251-2997402383380328584?l=re-cord.blogspot.com' alt='' /></div>นายตู้เย็นhttp://www.blogger.com/profile/05715214625613718130noreply@blogger.com0